Şimdi saat sensizliğin ertesi

Yıldız dolmuş gökyüzü, Ay aydın

Avutulmuş çocuklar çoktan sustu

Bir ben kaldım tenhasında gecenin

Avutulmamış bir ben

Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim

Ki o yaşlar utangaç boynunun kolyesi olsun

Bu da benden sana ayrılığın hediyesi olsun

Soytarılık etmeden güldürebilmek seni

Ekmek çalmadan doyurabilmek

Ve haksızlık etmeden doğan güneşe

Bütün aydınlıkları içine süzebilmek gibi

Mülteci isteklerim oldu ara sıra

Biliyorsun şimdi iyi niyetlerimi

Bir bir yargılayıp asıyorum

Bu son olsun be, Bu son olsun

Bu da benim sana ayrılırken muazeretim olsun

Şimdi saat yokluğunun belası

Sensiz gelen sabaha günaydın

İşi gücü olanlar çoktan gitti

Bir ben kaldım voltasında sensizliğin

Hiç uyumamış bir ben

Şimdi dişlerimi sıkıp dudaklarıma kanamayı öğrettim

Ki bu kızıl damlalar körpe yanağında bir veda busesi olsun

Bu da benden sana heba edilmiş bir aşkın son nefesi olsun

Kafamı duvara vurmadan tanıyabilmek seni

Beyninin içindekileri anlayabilmek

Ve yitirmeden yüzündeki anlık tebessümü 

Bütün saatleri öylece dondurabilmek için

Çıldırasıya paraladım kendimi

Lanet olsun, artık sigarayı üç pakete çıkardım günde

Olsun be, Ne olacaksa olsun

Bu da benim sana ayrılırken şikayetim olsun

Yusuf HAYALOĞLU